Rozdział 154

Dedykacja dla Miki Horan :)

         ...Weszłam do środka i oboje poszliśmy do salonu. Na jego środku był rozłożony mały okrągły stoliczek przykryty czerwonym obrusem. Stół był już nakryty. W kuchni zobaczyłam jedzenie. Niall odsunął jedno z krzeseł i powiedział bym usiadła, a potem je przysunął. Zapalił świeczki i nalał do kieliszków wina. 

-Jesteś może głodna ? -Spytał po chwili. 

-Bardzo. -Odpowiedziałam z uśmiechem. 

Chłopak poszedł do kuchni i przyniósł jakieś danie. 

-To irlandzki przysmak. -Powiedział podając jedzenie. -Mama przesłała mi przepis. -Zaczął się śmiać. 

Kiedy jedzenie było podane zaczęliśmy jeść. Było na prawdę przyjemnie, a jedzenie było wspaniałe. 

-Pyszne. -Powiedziałam kiedy skończyliśmy jeść. 

-Robiłem to pierwszy raz. 

-Ale wyszło wspaniale. 

-To dzięki Louisowi. On mi trochę pomógł. Gdyby nie on to tego danie by nie było. 

-Czemu ? Przecież potrafisz gotować. 

-Tak, ale zapomniałem, że to się gotuje. Lou poczuł jak się przypala i zaczął ratować danie. 

Zaczęłam się śmiać. 

-Mamy pyszny deser. -Powiedział po chwili -I wiesz co ? 

-No co ? 

-To polski przepis ! 

-Nauczyłeś się robić bigosu ? -Powiedziałam przez śmiech. 

-Nieee. To się nazywa: Puszek Becowy. -Próbował powiedzieć nazwę deseru po polsku. 

-Chyba: Puszek Bezowy. -Poprawiłam go. 

-No właśnie. 

-Jest strasznie słodki. 

-Tak jak ty i dlatego go zrobiłem. -Dał mi całusa. 

-Kochany jesteś, ale już ci to mówiłam. 

-Ty też. Nigdy bym nie pomyślał, że moja wakacyjna miłość będzie moją żoną. 

-A ja nie myślałam, że mój idol będzie moim mężem. 

-Muszę ci coś powiedzieć. 

-Ja też muszę. -Pomyślałam, że to najlepsza okazja by powiedzieć mu jedną rzecz. 

-To ty powiedz pierwsza. -Uśmiechnął się. 

-Jestem... jestem w ciąży. 

-Na prawdę ? Ja właśnie chciałem powiedzieć, że chcę mieć z tobą drugie dziecko. -Był zachwycony. 

-Tylko Niall, to nie koniec. Nie jestem pewna czyje to dziecko: czy twoje czy Daniela...

Tomlinsonowa