Rozdział 17

    ...Następnego dnia mieliśmy tak zwany czas wolny. Gdy się obudziłam dziewczyny były już przebrane i ogarnięte. Była 7:08. Śniadanie zaczynało się za nie całe 42 minuty. Zabrałam rzeczy i poszłam się ubrać, uczesać itp. Ubrałam ulubione czarne rurki, luźną przydużą czerwoną bluzkę z buźka i vansy. Uczesałam się w kucyka. Także się umalowałam. Popatrzyłam w lustro i jednak rozpuściłam włosy. Na głowę ubrałam ulubionego full capa. Taki styl lubiłam. Wyszłam z łazienki i poszłam na śniadanie. Jak zawsze siedziałam z 1D. Zastanawiałam się z chłopcami co będziemy dziś robić. Chłopcy powiedzieli mi żebym za 15 minut przyszła do pokoju obok tak zwanej ,,bawialni''. Ten pokój był praktycznie cały ze szkła i było w nim mnóstwo roślin. Nikt z koloni tam nie przychodził. Po 15 minutach poszłam tam. Chłopcy już tam byli. Niall miał ze sobą gitarę.

-Hej, no jestem i co ? -Spytałam

-Mamy dla ciebie małą niespodziankę. -Powiedział Louis.

Niall zaczął grać, a chłopcy śpiewali. Piosenka była świetna. Chłopcy powiedzieli, że napisali ją dla mnie. Czułam się wyjątkowo. Dałam każdemu buziaka w policzek. Chłopcy się zarumienili.

-Kocham was. -Powiedziałam

-My ciebie też.- Odpowiedzieli nadal czerwieni.

- Jutro kończy się kolonia, właściwie to dziś bo wieczorem jest ognisko pożegnalne. -Powiedział smutny Niall.

-Wiem właśnie, a wy wyjeżdżacie do Londynu. -Powiedziałam ze łzami w oczach.

-Tak  niestety. Będziemy za tobą tęsknić Marcheweczko. -Powiedział Louis.

-Nie wieżę, że to tak szybko minęło, ta cała kolonia. -Mówiłam,a łzy spływały mi po policzkach.

Liam podszedł do mnie, otarł łzy i mocno przytulił.

-A może.. nie wiem czy twoi rodzice się zgodzą, ale może byś z nami chciała zamieszkać ? -Spytał Liam.

-Tak, to by było dobre rozwiązanie, poprosimy twoich rodziców. -Powiedzieli razem chłopcy.

-No byłoby super, ale nie jestem pewna czy to się uda. -Odpowiedziałam.

Jeszcze trochę rozmawialiśmy, a następnie poszliśmy zagrać w ping ponga.

Tomlinsonowa