Rozdział 48

      ...Gdy byliśmy pod domem, wysiadłam z samochodu i poszłam otworzyć drzwi. Liam przyszedł za mną. Poszłam się wykapać, przebrać i zrobić makijaż. Gdy miałam iść do kuchni coś zjeść poszłam jeszcze zobaczyć do pokoju Nialla. Zaschnięta krew nadal była na podłodze, obok niej leżała żyletka i kilka bandaży. Wyszłam z pokoju i poszłam do kuchni.

-Zrobiłem ci kanapkę. -Powiedział Liam

-Dzięki, już ją zjadam. -Powiedziałam, a gdy wzięłam jeden gryz dodałam- U Nialla nadal jest zakrwawiona podłoga. Jak zjem to ją umyję.

-Pomogę ci, a teraz jedz.

Po jakiś 5 minutach skończyłam. Zabrałam mopa i poszłam z Liamem do pokoju Nialla. Liam pozbierał bandaże i zabrał żyletkę, a ja umyłam podłogę. Gdy skończyliśmy była 15:49. Wsiedliśmy do auta i ruszyliśmy do szpitala. Po 15 minutach już tam byliśmy. Weszliśmy do sali Nialla. Zaczęliśmy z nim rozmawiać. Chłopcy po jakiś dwóch godzinach pojechali do domu, a ja zostałam z Niallem.

-Mogłaś jechać, przynajmniej byś się wyspała. -Powiedział patrząc na mnie.

-Wyśpię się dopiero wtedy kiedy ty wyjdziesz ze szpitala. -Powiedziałam

-To ciekawe gdzie będziesz spać ?

-Nie będę, przez całą noc będę nad tobą czuwać.

-Nie trzeba, poradzę sobie.

-Niall nie wiem czy mi się to tylko wydaje, ale chyba próbujesz się mnie pozbyć. Co się spało ?

-Nic się nie stało, a w ogóle teraz cały czas spędzasz ze mną, Justin będzie zazdrosny.

-Niall, hmm ja i Justin.. my już nie jesteśmy razem..

-Jak to co się stało ? -Spytał bardzo zdziwiony.

-Nie nic, tylko uznaliśmy, że lepiej będzie jak będziemy tylko przyjaciółmi..

-To prze zemnie, tak ? -Spytał smutny.

-Nie, to był tylko nasz wybór, ty nie masz z tym nic wspólnego. -Powiedziałam nie chcąc go martwić.

-Na prawdę ?

-Tak to nie twoja wina, tok to już jest. -Powiedziałam przytulając go.

Rozmawialiśmy jeszcze jakiś czas. Gdy skończyliśmy gadać Niall popatrzył się mi prosto w oczy. Nie mogłam się oderwać od jego wzroku. Gdzieś w głębi duszy go kochałam, ale jeszcze tego nie wiedziałam. Niall przysunął się bliżej mnie. Zaczął czarować mnie swoim wzrokiem. Zrobiłam się czerwona i oderwałam oczy od niego.

-A może... albo ...nie.. -Zaczął mamrotać Niall.

-No powiedz. -Prosiłam

-Nie to głupie nie ważne.

-Niall, skoro zacząłeś to mów.

-Nie, dobra nie ważne na prawdę.

-Chciałeś wiedzieć czy możemy być teraz razem ? -Spytałam patrząc się mu prosto w oczy.

-Tak.. ale nie ważne nie odpowiadaj. Zrozumiałem nasza rozmowę..

-Ale ja wtedy cię nie rozumiałam, już wiem jak bardzo mnie kochałeś

-Nadal cię kocham, nigdy nie przestanę.

Daliśmy się ponieść chwili i Niall mnie pocałował, kiedyś bym się od niego oderwała i dała  mu z liścia, ale teraz było inaczej.

-Przepraszam, nie chciałem... -Powiedział Niall odrywając się ode mnie

-Nie masz za co mnie przepraszać. Tak Niall

-Co tak ?

-Pytałeś czy teraz możemy być razem

-Na prawdę ? -Nie wierzył w to co słyszał

-Tak, na prawdę. -Powiedziałam całując go w policzek.

Rozmawialiśmy jeszcze jakiś czas, Niall nadal nie wierzył, ze może być teraz ze mną. Była 23:12. Byłam strasznie zmęczona dzisiejszym dniem. Niall to widocznie zauważył ponieważ powiedział bym się koło niego położyła. Tak też zrobiłam. W krótkim czasie oboje przytuleni do siebie zasnęliśmy.

_________________________________________________________________

Ojej wiem że to głupi rozdział, nie miałam weny przepraszam :D

Tomlinsonowa